Bouw
De anaalklieren bevinden zich ongeveer op 4 en 8 uur naast de anus, onder de huid. Ze zijn normaal alleen te voelen als ze enigszins gevuld zijn.

Anaalklieren zijn zakjes, die eigenlijk instulpingen van de huid zijn. Ze zijn aan de binnenkant bekleed met kliertjes die een sterk ruikende substantie produceren die in de zakjes blijft totdat de hond ze leegt. Dat kan gebeuren bij het ontlasten, of tijdens een vechtpartij, bij grote angst of andere opwinding.

Functie
De substantie is normaal gesproken bruinig, dun en korrelig, en moet door een dun afvoerbuisje geperst worden, dat aan de rand van de anus uitmondt.

Bij de wolven wordt het leegdrukken van de anaalklieren waarschijnlijk gebruikt om achtervolgers het spoor kwijt te laten raken. Een theorie is, dat de moderne hond dit middel niet meer nodig heeft en dat daardoor de spiertjes die rond de zakjes zitten niet meer zo goed zijn ontwikkeld.

Waarschijnlijk wordt de geur ook gebruikt om signalen af te geven, maar het fijne ervan is niet helemaal duidelijk.

Probleem
Wat wel duidelijk is, is dat veel honden van tijd tot tijd overvulde anaalklieren hebben, die voor irritatie zorgen en kunnen ontsteken.

Ze kunnen gaan sleetje rijden, of onder de staart gaan wroeten met hun snuit, waarna de geur van vacht en bek minder plezierig wordt.

De inhoud kan dik en taai zijn, wat de oorzaak kan zijn van de verstopping, maar ook een gevolg ervan.

De behandeling
De behandeling bestaat natuurlijk o.a. uit het leegdrukken van de zakjes (hoe eerder hoe beter, het liefst voordat er een ontsteking is ontstaan), en zonodig een antibioticumkuur en spoelen.

Vaak is het regelmatig leegmaken voldoende, maar bij sommige honden blijft het probleem terugkeren, en is operatief verwijderen van de zakjes de enige manier om er definitief geen last meer van te hebben.

Operatie
Er is maar één goede techniek en dat is de anaalklieren geheel verwijderen. Dit moet gebeuren door een ervaren chirurg, want anders bestaat er een kans dat uw hond zijn ontlasting niet meer kan ophouden!

Ook bestaat er een techniek waarbij de anaalklieren slechts ingesneden worden, waardoor de inhoud makkelijker naar buiten kan. (Wij vinden dat geen oplossing.)

De operatie zelf is dus niet zo ingrijpend, maar echt een precisiewerkje, wat nogal wat tijd kost. Na de operatie geven we de honden vaak wat paraffine mee om de ontlasting wat smeuïger te maken.

Na 10 dagen mogen de hechtingen eruit en mag de hond weer alles eten.

Af en toe heeft de hond de eerste weken geen volledige controle over zijn anus; dit verdwijnt echter vanzelf.

Samenvatting
Bij een langdurig anaalklierprobleem is deze operatie door een vakkundige dierenarts een goede keuze.

Vorige nieuwsbrieven

Beschrijving operatie 
in onze kliniek


Bij de patiënt wordt onder narcose kunsthars in de aangetaste klieren gespoten.

De hond ligt aan de gas-narcose en bewaking, klaar om geopereerd te worden.

Operatieassistente en dierenarts 
bereiden zich voor.

Klieren gevuld met hars worden 
één voor één verwijderd. 

Beide klieren zijn verwijderd.

Eigenaar, hond en dierenarts tevreden!!